Ankaragücü NEDEN düştü ?

Süper Lig’deki pek çok kulübün sportif başarısızlığının temel nedeni yöneticilerdir. Bir şekilde kulüp başkanlık koltuğuna oturanlar ile yönetici arkadaşları, genellikle futbolu bilmediklerinden doğru kararlar alamayıp, takımlarının tepe taklak olmalarının zeminini hazırlarlar. Bu gerçeği yakın futbol tarihimiz bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Süper Lig’in marka takımları olan Eskişehir, Bursaspor, Denizlispor, Giresunspor, Gaziantep, kötü yönetimler nedeniyle artık futbolun vitrininin çok uzağındalar. Bu sezon sonunda küme düşen Ankaragücü’nün de kaderi bu takımlarınkine benzer mi ?

Yanlış teknik direktör tercihleri

Süper Lige veda eden Ankaragücü’nün aslında kötü bir kadrosu yoktu. Türkiye Kupası’nda Fenerbahçe’yi 3-0 mağlup edip, yarı finale kalma başarısı gösterdiler. Başkent takımı finale giden yolda sıkıntılı günler geçiren Beşiktaş’ı da eleyebilirdi. Ancak iki ayaklı maçta golü bulan Kartal olunca, Sowe ve arkadaşlarının kupa macerası nokatalandı. Bu süreçte ilginç olan Ankaragücü gibi kupada adını yarı finale yazdıran Karagümrük’ün de Başkentliler gibi küme düşmesiydi. Onlar da çeyrek finalde G.Saray’ı elemiş, yarı finalde Trabzonspor’a boyun eğmişlerdi.

Ankaragücü’nün ligte tutunamamasının en önemli nedeni, kulüp yöneticilerinin teknik direktör tercihiydi. Sezona Tolunay Kafkas ile başlayan Başkentliler, 7.Haftada Kafkas ile yollarını ayırıp, takımı Emre Belözoğlu’na teslim ettiler. Başkentlilerin bu tercih ne kadar doğruydu? İlk teknik direktörlük tecrübesini “baskısız” bir ortama sahip Başakşehir’de sıkıntılı bir şekilde sonlandıran Belözoğlu, “baskının” yüksek olduğu Ankaragücü’nde başarılı olabilir miydi ? Bir başka önemli soru da, hangi kritere göre Ankaragücü tercihini 43 yaşındaki Belözoğlu lehine kullandı ?

Ara transfer yanlışları

Belözoğlu göreve geldikten sonra Ankaragücü, haftalar boyunca alt sıralardan kendisini kurtaracak performansı ortaya koyamadı. 2 defa 6 maçlık maç kazanamama serisiyle karşı karşıya kalan Başkentliler, sezonun son 6 haftasında da bir kere daha 3 puanı bir arada göremeyip Süper Lige veda ettiler. Bu süreçte eski başkanlarının saha içine girerek hakem Halil Umut Meler’i yumruklaması, beraberinde yönetim değişikliğini getirirken, bu olaydan dolayı cezalandırılan Ankaragücü 5 iç saha maçını seyircisiz oynadı. Bu ceza da Başkentlilerin sportif performansını olumsuz etkiledi.

Teknik direktör tercihi konusunda hata yapan Başkentliler, ara transfer döneminde de yanlış yabancılara yöneldiler. Sarı lacivertli formayla tanışan Bassogog, Flips ve Saponora, beklentileri karşılayamadığı gibi, ilk 18 haftanın başarılı isimlerinden Hanousek, yeni gelen yabancılar nedeniyle kendisini kadronun dışında buldu. Başkentliler ikinci yarıda Çekyalı Hanousek’i mumla aradılar. İlk yarının bir başka başarılı ismi Jamaikalı Cephas da, yeni transfer Bassogog’un kurbanı oldu. Kamerunlu sağ forvet, Cephas kadar katkı veremedi. Ne var ki, Belözoğlu fizik kondisyonu yetersiz Bassagog’dan vaz geçemedi.

Hatay maçı dönüm noktasıydı

Ara transfer döneminde gelen diğer iki yabancı, Saponora ve Flips de beklenen katkıyı veremediler. Bu yanlış transferler doğal olarak takım içindeki dengeleri fazlasıyla bozdu. Elindeki oyunculardan verim alamayan Ankaragücü teknik direktörünün, oyuncularla arasının iyi olmadığı Trabzon maçından önce Garry Rodriguez’in açıklamalarıyla net bir şekilde görüldü. Türkiye’de bir dönem G.Saray ve F.Bahçe’de de forma giymiş olan Rodriguez’in, teknik direktörü için kullandığı ifadeler aslında Ankaragücü’nün neden küme düştüğünü de gözler önüne serdi.

Ankaragücü yaptığı hatalı tercihlere rağmen kümede kalma konusunda büyük bir şansa sahipti. Ne var ki oynadıkları Hatay maçı, bir bakıma dönüm noktası oldu. Zor günler geçiren Güneyliler, uzatmada attıkları golle Ankaragücü’nü 2-1 mağlup ettiler. Bu moral bozucu mağlubiyetten sonra Ankaragücü’nde Emre Belözoğlu ile yolların ayırılması gerekirdi. Bu cesur adımı, ne yazık ki, Ankaragücü yönetimi atamadı. Korktular sanki…Bunun bedelini de Başkentliler önce küme düşmüş Pendik ile kendi sahasında 0-0 berabere kalarak ödediler.

En büyük bedel ise 26 Mayıs Pazar günü Trabzon’da ödendi. Küme düşmüş bir takımı kendi sahasında yenemeyen Ankaragücü’nün, bir hafta sonra deplasmanda lig üçüncüsü Trabzonspor’u devirmesini beklemek hayal perestlik olurdu…Böyle bir gerçeğe rağmen 86.dakikaya kadar her şey Ankaragücü’nün lehine gidiyordu; sanki bir mucize gerçekleşecek gibiydi. Ancak kırılgan bir takım görüntüsündeki Başkentliler, son 10 dakikada 3 gol yiyip, bir trajik mağlubiyet daha alarak lige veda ettiler. Acaba bu kadronun kırılganlığını teknik direktör faktörüne bağlayabilir miyiz ? Cevabı size bırakıyorum….