Galatasaray’ın Futbol Aklı!

Ancak asıl tartışılması gereken, transferde tek yetkili olmak istediğini kameralar önünde ifade eden ve bu yetkiyi alan Abdullah Kavukçu’nun, bu başarısızlığa rağmen hâlâ görevinin başında olmasıdır.

Galatasaray’daki anormallikler bununla da sınırlı değil.

Stadyumdan sorumlu yönetici Bora Bahçetepe… Stadın zemini uzun süredir tartışılıyor. Sonunda başkan, milli arayı fırsat bilerek zemini tamamen kazdırıp yenileme yoluna gitti. Fakat ortaya çıkan tablonun sorumluluğu tartışılırken, sorumlu yönetici hâlâ görevinde.

Liste uzatılabilir. Uzattıkça da maçın kendisinden kopup birkaç ayrı köşe yazısı yazmak gerekir.

Fakat burada çok daha önemli bir noktaya geliyoruz:

Galatasaray’daki yönetimsel anormallikler, artık saha kenarındaki kararlara da yansıyor.

Çünkü iyi yönetilmeyen bir organizasyonda, sorunların yalnızca yönetim katında kalmasını bekleyemezsiniz. Yukarıdaki plansızlık, aşağıda kararsızlık olarak karşınıza çıkar. Transferde alternatif üretemeyen anlayış, maç içerisinde de alternatif üretmekte zorlanır.

Ve işte tam burada Okan Buruk’un anormallikleri başlıyor.

Evet, kadro eksik. Evet, Osimhen yok. Evet, Galatasaray’ın oyun sistemi büyük ölçüde Osimhen’in özellikleri üzerine kurulmuş durumda. Osimhen olmadığında bu sistemin aksadığını artık herkes biliyor. Üstelik Osimhen’in özelliklerine yakın bir alternatif de alınamadı.

Peki hazır olmadığı, fiziksel olarak yetersiz olduğu görülen Deniz Gül neden ilk 11’de?

Taraftar bunu göremeyebilir. Biz göremeyebiliriz. Ama Okan Buruk‘un görmeme lüksü tok. Çünkü Deniz Gül’ü her gün antrenmanda gören kişi o.

Dolayısıyla Deniz Gül’le başlamak başlı başına yanlış bir tercih. Fakat asıl anlaşılması güç olan, bu tercihin yanlış olduğu ortaya çıktıktan sonra verilen reaksiyondur.

Deniz Gül çıkıyor, yerine Barış Alper Yılmaz giriyor.

Barış’ın kariyeri boyunca en verimsiz olduğu, hatta oynamaktan en fazla kaçındığı pozisyonlardan birinde…

Elinizde başka alternatif olmayabilir. Fakat Barış Alper’in o bölgede verimli olamayacağını Barış da biliyor, takım arkadaşları da biliyor, tribündeki taraftar da biliyor.

Okan Buruk dışında herkes biliyor…

Leão denenebilir. Sallai denenebilir. Daha önce o bölgede hiç kullanılmamış başka bir oyuncu denenebilir. Ama defalarca denenmiş ve başarısız olmuş bir formülü yeniden denemek, üstelik takım 3-0 gerideyken tek değişiklikle oyunun değişeceğine inanmak, futbol adına aşırı anormal bir durum.

Fatih Terim’in elinde forvet kalmadığında Donk’u ileride kullandığını hatırlıyoruz. Çünkü bazen futbol, elinizdeki oyuncunun alışkanlıklarından değil, çözüm üretme zorunluluğundan hareket etmeyi gerektirir.

İspanya milli takımında hücum oynayan Riera’nın sağ beke evrilme süreci hala akıllarda değil mi?

Hatta Barış Alper Yılmaz’ı sağ bek ve sol bekte oynatıp yüksek verim alan, Sallai’den her bölgede faydalanan Teknik Direktör Okan Buruk değil mi?

Bu değişimleri yaşamış ve yaşatmış, dört yıl üst üste şampiyonluk yaşamış bir teknik adamın, oyunun tıkandığı bu anlarda reaksiyon gösterememesi; aynı hatada ısrar etmesi ve alternatif üretememesi, transferde yaşanan problemler kadar ciddi bir sorundur.

Çünkü mesele artık yalnızca “Okan Buruk yanlış oyuncuyu oynattı” meselesi değildir.

Mesele, Tepede Galatasaray yönetiminin, saha içinde de Teknik heyetin sorunlara karşı refleks üretemeyen noktaya gelmesidir.

Yönetim transferde alternatif üretemiyor, teknik heyet sahada alternatif üretemiyor. Yönetim kadro planlamasında çözüm bulamıyor, teknik heyet mevcut kadro içerisinden çözüm çıkaramıyor.

İşte asıl tehlike burada.

Çünkü Galatasaray’ın defoları, ligde orta seviyedeki rakiplere karşı her zaman görünmeyebilir. Galatasaray yarışın içinde kalabilir. Hatta kötü giden bir oyunu bireysel kaliteyle de kurtarabilir.

Fakat Avrupa sahnesinde ve ligin gerçekten ciddi sınavlarında bu defoların bedeli çok daha ağır olabilir.

Bugün Galatasaray’ın problemi yalnızca bir forvetin, bir orta sahanın ya da bir maçın kaybedilmesi değildir.

Problem, yönetim katından saha kenarına kadar uzanan bir karar alma anlayışıdır.

Tepeden aşağıya doğru baktığınızda; transferde, stadyumda, kadro planlamasında ve maç içerisindeki reaksiyonlarda birbirinden bağımsız görünen ama aynı noktada birleşen sorunların ortak çatıda karşımıza çıkmasıdır.

Ve bütün bunlar bize çok daha büyük bir soruyu sorduruyor:

Okan Buruk istifa etmeli midir?

Güçlü ve profesyonel bir yönetim anlayışı içerisinde Teknik Direktör değişimi hastaya yeni bir kan olur ve çoğunlukla hastayı ayağa kaldırır.

Ancak;

• Sacha Boey’in yerini hala dolduramayan,

• fark yaratan bir sol beki olmayan,

• Abdülkerim’i yedekleyemeyen

• Oliveira’nın yerini dolduramayan

• Mertens’in yerini dolduramayan

• Zaha’nın yerini dolduramayan

• Yedek forvet dahi alamayan

Mevcut yönetimin Okan Buruk sonrasında iyi bir Teknik Direktör bulma ve getirme ihtimali yok.

Bu değişim mevcut futbol aklı ile Galatasaray’ı sadece daha kötüye götürür.

Galatasaray’ın ihtiyacı olan Teknik Direktör değişimi değil, Erden Timur gibi Teknik heyete sadece saha içi sorumluluğu ile konfor sağlayabilecek bir futbol aklıdır.