Filenin Sultanlarından Dünyaya Deklarasyon

Kızlar ile birlikte Teknik ve İdari ekip de Haziran başında kampa girip Eylül ayının ilk haftasına kadar Voleybolu yaşayıp stres dolu turnuvalar ile fiziksel ve ruhsal çok ağır yorgunluklar yaşıyorlar. Bazen FIVB’nin de en az Basketbol Euroleague yönetimi kadar acımasız olduğunu ve kızları asla düşünmediklerini, yerel ligleri hiç umursamadıklarını düşünüyorum. Bu tempolara can dayanmaz ki bir çok sakatlık da ortaya çıkabiliyor.

Turnuvalar öncesine dönersek Filenin Sultanlarının bireysel olarak Santarelli ile birlikte çok eleştirildiğini okuduk ve dinledik. Açıklanan Milli Takım kadrolarının hakkaniyet ile seçilmediği ve oyuncu menajerlerinin bu konuda etkili olduğunu, dolayısıyla takımın başarı yüzdesinin çok az olduğunu okuduk ve dinledik. Dışarıdan bir göz olarak bu yazılan-çizilen şeylerin gerçeklik boyutunu bilebilme şansım yok. Okuduğumda bunların doğru olmadığına kendimi inandırmaya çalıştım. Zaten başka da yapabileceğim bir şey yoktu. Kızlar da üzgün ve kırgındı. Ama tüm ülke milli Takımlarında yaşanan benzer sorunlardan dolayı bu problemin sadece Filenin Sultanlarına ait bir sorun olmadığını da biliyordum.

Indianapolis’de 2002 Dünya Basketbol Şampiyonası öncesi Belgrad’da 12 Dev Adam Sırbistan ile bir hazırlık maçı oynamış ve maç sonunda Sırp oyuncular soyunma odasında yumruk yumruğa kavga etmişler ve sonra Amerika’ya uçup turnuvaya başlamışlardı. O gün Sırbistan’ı 16 sayı ile hazırlık maçında yenen 12 Dev Adam gruptan zor çıkıp ilk maçı kaybederek elenmişti. Sırbistan ise Belgrad’da yaşanan her şeyi unutup inanılmaz bir turnuva oynayıp yarı finalde ev sahibi Amerika ve finalde Arjantin’i yenerek ihtişamlı bir şampiyonluğa imza atmıştı. Bu örnekten yola çıkıp Filenin Sultanlarının profesyonelliği ve bir sürü yaşanmışlığa rağmen sanki hiç yaşanmamış gibi her şeyi sineye çekip emsalsiz bir başarı sağladılar. Keza Santarelli de bu süreçte çok yıpratılmasına rağmen dimdik ayakta kalıp başarının mimarı oldu.

Aslında olayın ana fikri, Takım olarak dimdik ayakta kalabilecek, her türlü olumsuzluğu kafadan silecek , sadece işini en iyi şekilde yapabilecek ve ülkesini çok seven bir takıma sahip olmamız. Kızların oynadığı Voleybol parmak ısırttı resmen. Hepsinin form seviyesi harikaydı. Smaçörler arasındaki sonsuz rekabette hepsi işini en iyi şekilde yapmaya çalıştı. Beklediğini alamadığında Santarelli hemen Smaçör değişimine gidip sorunu çözdü. Zehra’nın VNL’e göre çok daha formda turnuvaya gelişi ve Eda’nın 25 yaşında gibi oynaması Vargas’ı da zaman zaman çok rahatlattı. Santarelli’nin VNL’de farklı kadrolar denemesi Milli Takım oyuncu havuzumuzun çok daha genişlediğini ortaya koydu. Dilay Özdemir, Berka Buse Özden ve Deniz Uyanık  bundan sonraki turnuvalar için bence yerlerini garantiledi. Önümüzdeki yıl VNL’de yine çok şans bulup ana kadro için savaşacaklardır.

Son olarak şunu söylemeliyim..Kızlar Türkiye’nin gerçekten bir Voleybol Ülkesi olduğunu tüm dünyaya bir kez daha deklare ettiler. Bize de alkışlamak düşer.

Aslen Basketbolcu olmama rağmen çocukluğumdan beri hiç terk etmediğim voleybolu bu seviyede görmekten çok mutluyum. Tüm Voleybol camiasını başta bu kızları yetiştiren Alt Yapı Koçları ve Kulüpler olmak üzere ayakta alkışlıyor ve sonsuz teşekkür ediyorum..

Sevgilerimle..