VNL’de İtalya’nın Engellenemeyen Yükselişi

Antalya etabına oldukça eksik bir kadro ile gelen İtalya Filenin Sultanlarını yendiğinde ilk sinyali vermişti. Genel olarak Filenin Sultanlarının hazır olmadığını ve ortaya iyi bir Voleybol koyamadıklarını düşünmüştük. İlerleyen maçlar İtalya’nın çok iyi hazırlandığını ve şampiyon olmaya geldiğini gösterdi. Belki de İtalya Liginin geç bitmesi İtalya’nın turnuvaya çok formda gelmesini sağladı. Finale kadar harika performans ortaya koyan Japonya, güçlü rakibine karşı kaybetmekten kurtulamadı ama kocaman alkışı hak etti. İtalya 2. altın madalyasını kazandığı için Amerika’nın ardından 2. sıraya yükseldi.

İtalya’da Antalya etabında De Gennaro, Orro, Egonu, Sylla, Fahr, Lubian ve Pietrini gibi ana oyuncuları yer almadı ve kalabalık bir kadro ile Milano’da 1 hafta kamp yaptılar. Yine de İtalya Antalya etabında iyi görüntü verdi ve sadece Polonya’ya kaybetti. Özellikle Filenin Sultanlarını yenmeleri o gün için büyük başarıydı. Antalya’da yedek kadro oynarken Milano’da kampını yapıp istim üstünde dönen ana kadronun birleşimi ortaya müthiş bir İtalya Takımı çıkardı. Tayland etabına kadar Gök Mavililer sadece 3-2 ile Brezilya’ya kaybedip şampiyonluk inançlarını pekiştirdiler. Julio Velasco-Massimo Barbolini işbirliği bir çok ülkeye örnek olacak cinstendi. İki büyük Koçun aynı bayrak altında egosuz birlikteliği göz kamaştırıcıydı. Aslen birbirlerine rakip olmalarına rağmen müthiş bir saygın ortaklık yarattılar. Sonuçta onlar alkışlanırken İtalya da kupayı kaptı. Turnuva boyunca sadece 12 set veren İtalya Olimpiyat Oyunlarında da şampiyonluk için mücadele edeceğini gösterdi. Brezilya ve İtalya’nın şampiyonluk şansının diğer takımlardan daha yüksek olduğunu düşünüyorum. Eğer Filenin Sultanlarında Zehra ve Hande sağlıklı ve formda dönebilirlerse biz de işin içinde olabiliriz. Ama bugün için bu olasılık fazla iyimser gibi görünüyor.

Antalya’da 3-0 kaybettiği Polonya’yı Tayland’da 3-0 yenen İtalya’nın tam kadro olduğundaki gücü gerçekten müthiş. Orro gibi harika bir pasöre sahip olmak başka bir şey. Ayrıca De Gennaro gibi Avrupa’nın en iyi Liberosu da olunca çok kritik 2 bölgeyi İtalya sorunsuz geçmiş oluyor. Hem iyi Pasör hem de iyi Libero olunca diğer oyuncular da psikolojik olarak rahatlıyor. CEV Şampiyonlar Liginde soru işareti yaratan maçlar oynayan Sylla Milli Takımda çok iyi oynadı. Tıpkı Egonu gibi. Egonu ve Sylla için final maçı bence korkunçtu. İtalyanlar çok uyumlu bir kadro ve herkes işini çok iyi yapıyor. Orro adeta bir Maestro gibi takımı yönetiyor. Özellikle orta oyuncular ile bu kadar uyumlu pasör az görülür. İtalya sayılarının önemli bir bölümü kurşun paslarla yapılan çabuk hücumlardan geliyor. Danesi, Fahr, Lubian ile uyumu çok iyi. Mazzanti döneminde takımda görünen uyumsuzluktan eser kalmamış. Egonu takımdan kesilmiş ya da oynadığında çok kötü performans veren bir isim haline gelmişken Velasco-Barbolini ikilisi ile bambaşka oyuncular ve İtalya izledik. Bosetti bench’den gelip inanılmaz katkı verdi. Pasör ve libero’nun çok iyi oynadığı bir günde takımın kaybetmesi bence çok zor. Alice Degradi’nin final maçı performansının muhteşem olduğunu söylemeliyim. Kesinlikle X-Factor oldu.

Bu arada İtalya’nın Antalya etabını pas geçip yedek takımla gelmesi ve Sırbistan’da Boskovic ve Maja’nın Milletler Liginde oynamayıp Olimpiyatlara gelecek olmaları aslında Milletler Liginin bir sonraki turnuvaya hazırlık niteliğinde bir turnuva olduğu ve yeni oyuncuların denendiği bir organizasyon olduğu da netleşti. Yani Filenin Sultanları ilk dört yapamadı diye karalar bağlamamak gerek çünkü ilk 6’nın çok önemli 2 oyuncusu Zehra ve Hande turnuvayı sakatlıklar yüzünden erken kapattı. Ayrıca formda olan İlkin’in de sakatlanması elimizi epey zayıflattı. Kızlarımıza güvenimiz tamdır.

Şampiyon İtalya’yı ve finalist Japonya’yı kutlar Filenin Sultanlarına Olimpiyat Oyunlarında iyi şanslar dilerim. En büyük şansımızın böyle bir takıma sahip olmak olduğunu asla unutmayalım.

Sevgilerimle…