TUR’un ardından…Başarılı olduk mu?

Ev sahibi olarak harika bir organizasyon gerçekleştirdiğimizi ilk değerlendirmemde belirtmiştim. Bu harika organizasyonda önemli bir diğer konu, bizim pedalların performansı. Çünkü bu tür organizasyonlar yerel kahramanlar çıkardığında kamuoyunun ilgisini büyüyor. Bisiklet bir takım sporu olduğu için, bireysel performanslar kadar takım performansları da çok önemli. World Team kategorisinden 3 takıma (Xds Astana, Picnic ve Alpecin) ev sahipliği yapan bu yılki TUR’da 3 Türk takımı da boy gösterdi. Takımlarımız; İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Konya Büyükşehir Belediyesi ve Spor Toto’ydu. Her takım 7 pedaldan oluştuğundan TUR’a katılan yerli sporcu sayısı 17 oldu. Bu toplamın 21 olmamasının nedeni, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ndeki 7 pedaldan 4’ünün yabancı olması…Diğer 2 Türk takımı %100 yerli isimlerle TUR’da mücadele etti.

Sonlarda kaldık

TUR’un 8 etaplık mücadelesi sonunda 23 takım içinde bizim takımlarımız ne yazık ki son sıralarda kaldı. İstanbul BBŞ 20.sırayı alırken, arkasından Spor Toto ve Konya BBŞ geldi. Geride bıraktığımız tek takım, sonunculuktan kurtulamayan Pro Takımı Wagner Bazin oldu. Bu yılki TUR’da bizimkilerin de bulunduğu Kıta Takımı kategorisinden 7 takım boy gösterdi. Kıta Takımı kategorisindeki takımların ülkeleri Almanya (Bike Aid), Polonya (Mazowsze), Malezya (Terengganu) ve Çin’di (China Glory). Ülke topraklarında yarışan pedallarımızın, yolları tanıma avantajıyla daha iyi performanslar ortaya koyup, takımlarını son sıralardan kurtarmalıydılar.

Takım sıralamasında olduğu gibi Genel Klasmanda da Türk sporcular beklentileri sanki karşılayamadılar. En iyi dereceyi TUR’u 65.sırada tamamlayan Konya Büyükşehir sporcusu Burak Abay elde etti. Genel Klasmanda Abay’ın bu kadar geri kalmasının nedeni, biri iptal edildiği için 7 etap üzerinden koşulan TUR’un hiçbir etabında ilk 50 pedal arasına girememesiydi. Sprinter özelliğiyle tanınan ve en iyi derecesini 2.etaptaki 52.’likle elde eden 29 yaşındaki Abay, son iki etapta ise ilk 100’ün dışında kalarak hayal kırıklığı yarattı. Sprinter’lere uygun olan 1., 7. ve 8.etaplarda Abay’ın, ilk 50 içinde olması gerekirdi.

Örken’in şaşırtıcı performansı

Bir başka hayal kırıklığı yaratan isim Ahmet Örken oldu. Abay’dan bir parça farklı olarak Örken’in performansı sadece hayal kırıklığıyla sınırlı kalmadı aynı zamanda belli bir şaşkınlığı da beraberinde getirdi. Şaşkınlığın nedeni, Abay gibi sprinter özelliğiyle tanınan Örken’in bu yılki TUR’da Tırmanış Kapıları’ndan topladığı puanlar oldu. Spor Toto takımının 32 yaşındaki sporcusu Örken 18 puanla bu yılki TUR’un birincisi Hollandalı Wout Poels’in arkasından ikinci oldu. Bu sıralamada Örken, iki Xds Astana pedalı Poels ile Lopez arasında kaldı. Poels 20 puanla Kırmızı Mayo’nun sahibi olurken, Lopez 16 puanla 3.sıraya aldı.

Zirve finişiyle TUR’un en zor 2 etabında Poels ve Lopez ilk iki sırayı paylaşırken, doğal olarak Ahmet Örken bu etaplarda gerilerde kaldı. Kraliçe etabını 116.sırada tamamlayan Spor Toto’nun pedalı Meryemana Zirvesi’ni ise kendisi için nispeten iyi sayılabilecek 43.sırada geçti. Sprinter özelliğindeki bir pedalın kariyerinin artık sonlarına yaklaştığı dönemde böyle bir dönüşüm içinde olması gerçekten çok şaşırtıcı. Acaba Örken böyle bir dönüşüm için harcadığı enerjiyi sprint özellikleri için kullansaydı daha iyi olmaz mıydı? TUR’un 2017 buluşmasında Örken, İzmir’de son bulan etapta ikinci olmuştu.

Yanlış stratejilerle değer yaratılmaz

Bu yılki TUR’da Ahmet Örken, sprinter’lerin kazanmaya çalıştığı Yeşil Mayo’nun çok uzağında kaldı. Milli sporcumuz 5 puan toplayıp, 45.sırada kaldı. 63 pedalın puan alıp sıralamaya girdiği bu kategoride Kırmızı Mayo sahibi Wout Poels 32 puan alıp 6.basamağa yerleşirken, Ekvadorlu Lopez ise 30 puanla dokuzunculuğu elde etti. Bu sayısal veriler bu yılki TUR’da Ahmet Örken’in ne kadar yanlış bir stratejiyle mücadele ettiğini gözler önüne seriyor. Bize göre yanlış olan bu strateji belki sporcular ve onların antrenörleri için doğru gözükebilir. Doğru olmasının nedeni de kolaya kaçmak istedikleri için olabilir. Ancak bu zihniyetle ülke bisikletinin arzu edilen seviyeye gelmeyeceği bir gerçek. Son Türkiye Şampiyonu Doğakan Arıkan da bu yılki TUR’u 95.sırada tamamladı…

Bisiklet gerçekten çok zor bir spor dalı; antrenmanları da fazlasıyla yıpratıcı. Uluslararası yarışlarda rakipleriyle rekabet edebilecek sporcular istiyorsak, bu sporcuları yurt dışındaki takımlara göndermek gerekiyor. Göndermek ilk aşama; ikinci aşama ise gönderdiğimiz sporcuların gittikleri takımlarda kalıcı olmalarını sağlamak. Yoğun antrenmanlarla ancak ülke bisikleti, kompetitif pedallara sahip olabilir. Geçmiş yıllarda yabancı takımlara giden pedallarımız, ne yazık ki, kısa süre sonra Türkiye’ye geri döndüler. Bu geri dönüşlerin nedeni, bana göre, zorlu antrenman programlarıydı. Acı çekmeden başarı gelmiyor.

Bir diğer sorun bisiklet takımlarla ilgili…. Ülke sınırları içindeki takımlarımız bugün var yarın yok. Örneğin bu seneki TUR’da mücadele eden 3 Türk takımının TUR’daki üçüncü yılları. Bu yılın şampiyonu Caja Rural ile Xds Astana 13.defa TUR’da boy göstermişler. Lotto’nun TUR’daki dokuzuncu yılı…Bizim de bu geleneği oluşturmamız gerekiyor. Bisiklet bir takım sporu olduğuna göre bu spor dalında başarılı olmanın yolu, uzun yıllar yaşayacak takımlar kurmaktan geçiyor. Bu son satırları yazarken aklıma Torku geldi, Brisa geldi. Acaba Emin Başkan, bir çalıştay düzenleyip, sorunlar ve çözümler yazıya dökülse iyi olmaz mı?