Tuncay Başkana açık mektup

Sezon başında Tomislav Mijatovic ile devam kararı alan Anadolu Efes bu hayalini sezonun yarısına kadar sürdürebildi. Israrla A Takım Koçu olmayı istemediğini ve yardımcı Koç olarak kalmak istediğini beyan etmesine rağmen biraz da Efes’te çok sevilmesi nedeniyle direksiyona oturtuldu ve ortaya tuhaf transferler ile uyumsuz bir takım çıktı. NBA’den getirilen Stanley Johnson ve Jordan Nwora hayal kırıklığı oldular. Özellikle Johnson hücum yönünde son derece zayıftı ama arada savunma katkısı veriyordu. Nwora ise savunmada etkisiz hücumda bazen çok iyi oynayabiliyordu. Anck ikisi de sisteme hiç uyamadılar. Nwora çok fazla top kullanıp oynamaya çalışınca dengeler de bozuldu. Özellikle şut seçimi konusunda Nwora hayal kırıklığı oldu. Tomislav’ın çok oyuncu değiştirmesi ve net beşi bulamaması haftalar ilerledikçe sıkıntı yaratmaya ve umutlar azalmaya başladı. Ayrıca Koçun takıma hakim olamadığı ekrana hep yansıdı. Kullanılan top adedini arttırarak maç kazanmaya çalışmak aslında zayıf takımların uyguladığı bir düzendir. Çünkü elinde net silahı yoktur ve Paris Basketball gibi çılgınca atarak kazanmaya çalışırlar. Sonunda Tuncay Başkan olaya el koyup Koç değişikliğine gitme kararı aldı. Sezon öncesi Koç Luca Banchi’nin Efes’in başına geçmesi gerektiğini söyleyip yazmıştım. Banchi’nin takıma hakimiyeti ve Basketbol bilgi ve görgüsü çok iyi seviyedeydi. Ayrıca kibar ve oyuncularına saygılıydı. Bunlar benim görüşlerimdi sadece ama ısrarlıydım. Naklen yayına bağlandığım kuruluşlarda da aynı şeyleri anlattım hep. Özellikle Koç Banchi’nin Virtus Bologna ile yolları ayırması sonrası bunun önemli bir fırsat olduğunu belirtmiştim. Sonunda Luca Banchi Anadolu Efes Koçu oldu. Ancak Euroleague’de durum oldukça kötüydü. Savaşmayan ve uyumsuz bir takım vardı ortada. Kaybedilen maçlardan sonra paralı basında linç kampanyası başlatıldı. Herhalde bir ortak hareket planı oluşturulmuştu. Efes her kaybettiğinde neredeyse göbek attılar!

Banchi üzgündü ama ciddiyet ve emeklerden ödün vermeden işini yapmaya devam etti. Oyuncularına hep destek oldu. Sahada herkese şans verip en doğru isimleri bulmaya çalıştı. Bu arada sistem oturunca galibiyetler gelmeye başladı. Play-in şansı konuşulmaya başlandı. Üst sıra takımları dikkatle ve endişe ile Efes’i izliyordu. Art arda gelen müthiş galibiyetlerden sonra Banchi ve oyuncuları birlikte güven tazelediler ve çok keyifli Basketbol oynadılar. Normal sezonun sonu yaklaştıkça Efes’in ayak sesleri daha da sertleşti. Rakipler play-in şansı netleşince panik olmaya başladılar. Ama Banchi ve oyuncularının pes etmeye niyetleri yoktu. Hatta iyice abartıp 10/9 galibiyet alıp Play-in hayal edilen ortamda direkt Play-off yapıp 6. sırada normal sezonu tamamladılar.

Kulüpte neşeli hava uzun süre sonra geri gelmişti. Takım içi uyum üst düzeye ulaşmıştı. Larkin liderdi ama herkesin özgüveni yerindeydi. Play-off’ta Panathinaikos ile eşleşmişler ancak çekinmemişlerdi. Hatta Ergin Ataman demecinde Efes’i tercih etmediklerini ve çok zor rakip olduklarını söylemişti. OAKA’da başlayan seride ilk maçı Panathinaikos zorlansa da kazanıp 1-0 öne geçti. Çoğu kişi serinin 3. maçında biteceğini düşünüyordu. Ancak Efes 2. maçta geri dönüp Panathinaikos’u OAKA’da devirince herkes şok oldu. Sezon boyunca savaştığı maç adedi özellikle Tomislav döneminde çok azdı. 15 sayı geriden gelip kazanmak müthişti. Ancak seri İstanbul’a taşınmıştı ve Panathinaikos çok güçlüydü. Özellikle Nunn ve Sloukas özellikle maç sonlarını bir başka oynuyordu ve Cedi başka bir boyuta ulaşmıştı. Çünkü sezon bitmeden yeni kontrat imzalayıp motive olmuştu. Efes beklenen Basketbolunu oynayamayınca Panathinaikos yıldızları ile ağır basıp en azından seriyi OAKA’ya taşımayı garantilemişti. 4. maçta yine çok iyi savaşan Efes Takımı Panathinaikos’u bir kez daha yenip seriyi yeniden OAKA’ya taşıdı. Büyük bir başarıydı bu.

Taktiksel olarak sabaha kadar otelin önünde gürültü yapıp Efes kafilesini uyutmayan Panathinaikos’lu taraftarlar planlarında başarılı oldular ve Efes 5. maça RUH gibi başlayıp 23 sayı geri düştü. Sonra inat edip Pana’yı yakaladılar. Uzun süre gel-git’e sahne olan maçta Cedi etkisiyle Yunan ekibi kazanıp Final-Four’a kaldı. Efes ise yılın sürprizini yaptı. Oraya kadar gelip Final Four yapamamak üzüntü verse de ‘Biz hala ölmedik’ mesajını tüm Euroleague takımları ve taraftarlara yolladılar. Görev başarı ile tamamlanmıştı. Sırada çok zorlu Türkiye Ligi play-off’ları var. Efes bu kez Türkiye Şampiyonluğu için mücadele verecek.

SONUÇ: Bence başarılması çok zor olan işi başaran Koç Banchi ve ekibine şapka çıkarıyorum. Onurlu mücadelenin karşılığı fazlasıyla aldılar. Euroleague’de iyice azalan kaliteli Koç adedi nedeniyle Efes’e çok yakışan ve fazlasıyla hak eden Koç Banchi ile 2 yıllık bir kontratı şimdiden imzalamak gerektiğine inanıyorum. 1+1 de olabilir tabi ki. Önemli olan Play-off öncesi Koç Banchi’ye iadei-itibar bence gereklidir. Her şeye rağmen dimdik duruşu ve bitmiş bir takımı inanılmaz noktalara getirmesinin ödülü verilmelidir. Bu kulüp 1976’da kurulduğunda kapıdan içeri ilk girenlerden biri benim çünkü Koç Faruk Akagün benim Fenerbahçe altyapısında Koçumdu ve beni yanından ayırmazdı. Moda’daki kulüp binasından çıkmazdım. Bibili Baba, Pano Natof ve Talat Öztoprak ile yıllarım geçti. 4. kümeden 1.lige kadar gelen süreci en iyi bilenlerden biriyim. 2. ligden çıkıp 1. ligde şampiyon olan tek takım Efes Pilsen’dir. Dolayısıyla Tuncay Başkan’dan bunu talep etme hakkım olduğunu düşünüyorum. Efes için bunun doğru olduğuna inanıyorum. Bugün sadece Efes taraftarları değil diğer kulüp taraftarları da Efes’i ayakta alkışlıyor. 2 yıldır küskün olan Efes taraftarları geri döndü ve inanılmaz umutlular. Unutmayalım ki 1993 yılından itibaren Avrupa’daki başarılarda tüm kulüplerin taraftarları Efes’i destekleyip alkışladı. Şimdi de değişen bir şey yok. Tuncay Başkanın kararını merakla bekleyeceğim..Çünkü Efes hala Türkiye’nin en sevilen kulüplerinden biridir ve öyle kalacaktır.