ŞAMPİYONLUK YANILTMASIN

Şampiyonluk maçına çıkan takımı büyük bir çaresizlik içerisinde soyunma odasına mağlup gitmişti. İkinci yarıya neden oynatıldığı anlaşılamayan, geldiği günden beri katkı sunmak yerine takımını eksik oynatan İlkay Gündoğan’ı kenara çeken Teknik Direktörü Okan Buruk, (büyük bir risk alarak) tabelayı her an değiştirme yetisine sahip olan Leroy Sane’yi de kenara almıştı. Lang ve Lemina hamleleri doğru ancak Sane değişikliği büyük bir risk taşıyordu. Sallai oyundan alınıp olmayan oyun sistemi bir nebze toparlanabilirdi.

 

Antalyaspor tekrar öne geçerek Galatasaray’a defolarını gösterse de kadro kalitesinin yetersizliği sebebiyle bu ispatı sınırlı ölçüler içerisinde yapıyordu.

 

Kocaelispor Samsunspor hatta Gençlerbirliği gibi kulüpler bile bu ispatı daha derin yapabilir pekâlâ Galatasaray’ı şampiyonluktan koparabilirdi.

 

Maçın hakemi Çağdaş Altay’ın cömert penaltı kararı Galatasaray’a umut ışığı olmuş, İcardi’nin son şampiyonluğa vermesi ihtimalini yeşertmişti.

 

Cömert penaltı diyorum çünkü çok daha sert ve ağır müdahalelerde Galatasaray lehine penaltı çalınmadığı gerçeği ile de yüz yüze olduğumuz sezonlar yaşıyoruz.

Bu penaltının çalınmaması da normalleştirilen hatalı kararlar arasındaki yerini alabilirdi.

 

Kader artık İcardi’yi çağırıyordu. Kulübedeki deri koltuktan kalkıp, ait olduğu yere, yeşil çimlere doğru yol alması gerekiyordu artık. 3 sene şampiyon yaptığı takımı 4. Şampiyonluğu kaçırmak üzereydi ve yine kendisine ihtiyacı duyuyordu. Canla başla mücadele etse de sistemi olmayan takımda doğru yer almayı sağlayaman, istek ve arzusunu öfke sarmalına dönüştüren, ofsayt çizgisi ile başı belada olan takım arkadaşı Osimhen, bu yükü tek başına kaldıramıyordu.

 

Oyuna girerken, Okan Buruk (şampiyonluğu getirmesine engel olmak istercesine) korner kıvamında taç kullanan, kanat bindirmeleri son derece yerinde olan Jakobs’u da çıkarmış, üretkenlikle uzaktan yakından ilgisi olmayan Eren Elmalı’yı da oyuna almıştı. Milyonlarca çocuğu Galatasaray’lı yapıp Galatasaray’ın oyun ve mantalite olarak eşik atlamasına sebep olan İcardi için bu hataların hiçbir önemi yoktu.

 

Noa Lang ile birlikte takımın ivmesini zirveye çıkarıp, yarattığı pozisyon zenginliği ile ürkekliği korkuyu ve stresi aldı. Doğru alan paylaşımı ve diziliş ile sahadaki tüm isimlerin performansını arttırarak Galatasaray’ı ilk defa üstünlüğe taşıdı. Ama ne olur ne olmaz, “bu sistemsiz takım kalan 5 dakikada bu galibiyeti koruyamaz” kaygısı ile yine direksiyona geçti ve Kaan Ayhan’a yoktan var ettirdiği pozisyonda gol attırarak şampiyonluğu getirdi.

 

Son kez üzerine düşeni yaptı ve Galatasaray’ın son 2 ayda ısrarla istemediği şampiyonluğu getirdi. Noa Lang biraz kıpırdayınca devre arasında yapılan transferlerin ehemmiyeti ortaya çıktı. Devre arasında yapılan “Karavana transferler” Galatasaray’ın geleceği adına da tedirginlik yaratıyor.

 

Yeni sezonda transferleri kim yapacak? Bu 3 karavana transferi yapan Okan Buruk ve yöneticiler mi yoksa Sportif A.Ş’de görevlendirilecek yeni isimler mi?

 

Eğer değişim olmayacaksa vah ki ne vah!

 

Yeni sezonda böyle mucizevi şampiyonluklara mı tekrar şahitlik edeceğiz. Yoksa ilk 3 sezondaki gibi kaliteli kadro ve oyuna mı?

 

Bu tercihi yapmalı sayın Dursun Özbek.

 

Ve Okan Buruk da artık “şu mevki yeter, bu mevki yeter, 13 kişi ile mi oynayacağız?” demek yerine (şampiyon yapmasına rağmen istifaya davet edildiği sezondan gerekli dersleri çıkarıp) sadece kendisine verilen kadroya odaklanıp “bu kadro ile kuracağı oyun sistemi üzerine kafa yorar.