Proje Çocuk: Zayn

Son yıllarda sosyal medyada sık sık karşımıza çıkan Zayn Sofuoğlu, birçok kişi için bu sorunun cevabı gibi görünüyor. Henüz yaşıtları bisiklet sürmeyi öğrenirken onun motosiklet kullandığını, karting yaptığını ve olağanüstü refleksler sergilediğini görüyoruz. Videoları milyonlarca kez izleniyor. Kimileri hayranlık duyuyor, kimileri ise şaşkınlıkla takip ediyor.

Aslında Zayn’ın hikayesini ilginç kılan şey yalnızca yeteneği değil. Arkasında, dünya motosiklet tarihinin en başarılı isimlerinden biri olan Kenan Sofuoğlu var. Bu nedenle Zayn’ın gelişimi tesadüflere bırakılmış bir çocukluk hikayesinden çok, uzun vadeli bir spor projesini andırıyor. Belki de bu yüzden ona “proje çocuk” demek yanlış olmaz.

Fakat burada beni düşündüren başka bir konu var: Bu kadar erken yaşta başarıyla tanışan bir çocuğun tatmin eşiği gelecekte nerede olacak?

Birçok sporcu ilk madalyasını, ilk kupasını ya da ilk büyük başarısını yıllarca çalıştıktan sonra elde eder. Oysa Zayn daha çocuk yaşta milyonlarca insanın ilgisini görüyor ve akranlarının hayal bile edemeyeceği deneyimler yaşıyor. Bu durum onu daha büyük hedeflere mi taşıyacak, yoksa başarı zamanla sıradanlaşacak mı? Belki de spor dünyasının önümüzdeki yıllarda cevap arayacağı en ilginç sorulardan biri bu olacak. Çünkü şampiyon olmak zordur ama başarıya çok erken alışmak bazen daha da zordur.

Bir yandan da merak ettiğim başka bir şey var. Günün sonunda Zayn hangi sporu seçecek? Motosikleti mi, otomobil sporlarını mı, yoksa bugün henüz tahmin bile edemediğimiz başka bir alanı mı? Çünkü artık başarıyı konuşmuyoruz; o zaten gözle görülüyor. Belki de önümüzdeki yıllarda ilk kez onun başarılarını değil, tercihlerini izleyeceğiz.

Öte yandan Zayn’ın hikayesi bize yalnızca geleceğin bir sporcusunu göstermiyor. Bize kendi çocukluğumuzu da hatırlatıyor. Onu izlerken kendimizi onunla kıyaslamıyoruz. Aksine, içimizde hala yaşayan merakı, cesareti ve heyecanı hatırlıyoruz. Belki “Zayn yapıyorsa ben de yaparım” demiyoruz. Ama yeni bir spora başlamak, yeni bir hedef koymak ya da kendi sınırlarımızı zorlamak için hiçbir zaman geç olmadığını fark ediyoruz.

Çünkü o henüz bir çocuk. Biz ise içindeki çocuğu kaybetmemiş yetişkinleriz. Ve belki de bu yüzden Zayn’ın hikayesi yalnızca sporla değil, hayal kurmaya devam edebilmekle ilgili.