Mourinho Çok Haklıymış!...

Memlekete ayak bastığı andan itibaren, ne getiriliş şekline, ne de ülke futboluna katkı sağlayacağı beklentisine olumlu tek bir cümle sarfetmedim. Tam tersine Mourinho'nun ne Fenerbahçeye ne de Türk futboluna zerre katkısı olmadığını söyledim, yazdım. Ama dünkü maçın ardından şunu net bir şekilde ve ilk defa onu haklı bularak ' Mourinho çok haklıymış' dedim.

2 Aralık 2025 Salı 13:43 - Güncelleme: 2 Aralık 2025 Salı 13:52

Dünyanın en önemli derbileri arasında gösterilen Fenerbahçe–Galatasaray karşılaşması, milyonları ekran başına kilitlemesine rağmen sporseverleri mutlu edecek bir sonuçla bitmedi.

Aslında kimse kazanmadı.

Kazanan, garip bir şekilde futbolun kendisi de değil… Bana göre futbolu yönetenler ve en başta federasyon. Bunu anlamak için bu işin kime fayda sağladığına bakmak lazım. Çünkü yarattıkları bu gergin, boğucu ve kaotik atmosferin içinde, en çok onlar ayakta kalıyor. Ne oyunu güzelleştiren var, ne oyuncuyu koruyan; ama bu atmosferin mimarları her koşulda haklı çıkmayı başarıyor.

Yine de sahada “haklı” olan kimse yok değildi. Bunu anlamak için karmaşık analizlere, yüzdeli istatistiklere ya da veri biliminin en ince hesaplarına bakmaya gerek yok.

Sadece birkaç ay önce Türk futbolunun gündemine oturan Mourinho'nun sözlerini hatırlamak yeterli.

Tekrar soralım:

Mourinho ne demişti?

Türk futboluna dair yaptığı o eleştiriler… Stat atmosferinin, çevresel baskının, hakem polemiklerinin ve yönetimsel karmaşanın oyuncular üzerinde yarattığı tahribattan bahsetmişti. “Bu ligde oyuncuların işi kolay değil” demişti; “Sahaya çıkan futbolcu, oyundan önce atmosferle mücadele ediyor.”

Dün akşam Kadıköy’de oynanan derbi tam da bunun kanıtıydı.

Sahadaki tüm futbolcuların kimyası bozulmuştu.

Her zamanki kolay paslar atılamadı.

Kafa topuna çıkarken topa değil, birbirlerinin kafasına vurdular.

Basit kontrol hataları, anlamsız fauller, gereksiz gerginlikler…

Sebebi çok açık:

Bizim futbol atmosferimiz oksijensiz.

Futbolcuları, adeta karbondioksit dolu bir tünelde maç yapmaya zorluyoruz. Bu atmosferde sporcu gelişmez, gelişemez. Çünkü yetenek oksijen ister; zihin açıklığı ister; berrak bir oyun iklimi ister.

Ama bizde ne var?

Zehirli polemikler.

Radyoaktif seviyede hakem tartışmaları.

Sosyal medyanın yağma kültürü.

Herkesin herkesi ateşe attığı bir iletişim dili.

Böyle bir ortamda futbolcu değil, kim olursa olsun performans düşer.

Sistem, oyuncuların becerisini törpüler; kimyasını bozar; sahayı bir spor sahasından çok bir basınç odasına çevirir.

Derbide o yüzden kimsenin yüzü gülmüyordu.

O yüzden paslar gitmedi, şutlar oturmadı, oyun akmadı. Spordan anlamayan spor medyası şimdi atıp tutar. Tedesco "Korkak" Okan "Beceriksiz" hakem "Cibiliyetsiz" kimse bir şey değil. Bizim spor kültürümüz yok. Sorun burada

Belki de kendimize şu soruyu sormalıyız:

Onlara gerçekten, becerilerini maksimum düzeyde gösterebilecekleri bir mecra yaratabiliyor muyuz?

Eğer yanıt “evet” olsaydı…

Dün akşam bambaşka bir maç izlerdik.

Bu derbi bize bir kez daha gösterdi ki sorun futbolcularda değil; futbol atmosferinde.

Oksijen yoksa koşamazsın.

Karbondioksit içinde yaratıcılık olmaz.

Ve belki de asıl derbiyi, önce bu toksik ortamla yapmamız gerekiyor.