İYİSİYLE KÖTÜSÜYLE SERGEN YALÇIN: KAYBEDİLEN SADECE MAÇLAR DEĞİLDİ

Sezonun başındaki Sergen Yalçın ile son haftalardaki Sergen Yalçın arasında ciddi bir fark oluştu. İlk dönemlerde sahada ne oynadığı belli olan, hırslı, istekli, oyunun içinde yaşayan ve mücadele eden bir teknik adam görüntüsü vardı. Takımına karakter kazandırmaya çalışan, Beşiktaşlı duruşunu sahaya yansıtan bir Sergen Yalçın izledik. Özellikle zor dönemlerde camiayı sakin tutması ve baskıyı üstlenmesi önemliydi.

 

Ancak süreç ilerledikçe bu görüntü yerini farklı bir tabloya bıraktı. Hatalarından ders çıkarmayan, maç içindeki yanlışlara müdahale etmeyen ve zaman zaman “vurdumduymaz” olarak yorumlanabilecek bir teknik adam profili ortaya çıktı. Taraftarın güvenini asıl sarsan ise alınan mağlubiyetlerden çok, maç sonundaki açıklamaları oldu.

 

“Bu sene olmadı”, “Maçlar kaybedilebilir”, “Herkes kaybediyor” gibi açıklamalar, belki teknik açıdan normal görülebilir. Ancak Beşiktaş taraftarı için mesele yalnızca kaybetmek değildir. Taraftar; mücadele eden, hatasından ders çıkaran ve son ana kadar savaşan bir teknik adam görmek ister. İşte güvenin kırıldığı nokta tam olarak buydu.

 

Daha da önemlisi, Sergen Yalçın’ın birçok hatasının farkında olduğu hâlde bilinçli şekilde müdahale etmemesi dikkat çekti. Sanki bu kadroyla uğraşmak istemeyen, sezonu zihinsel olarak tamamlamış bir görüntü oluştu. Bu da doğal olarak “acaba artık kendisi de inancını mı kaybetti?” sorularını beraberinde getirdi.

 

Öte yandan kamuoyunda sürekli dile getirilen “4 yılda 12 teknik direktör değişti” algısına da gerçekçi bakmak gerekiyor. Eğer ana teknik direktörlerle geçici görev alan isimleri aynı kefeye koyarsanız elbette sayı büyüyor. Ancak işin özü öyle değil. Önder Karaveli, Burak Yılmaz, Rıza Çalımbay gibi isimler kısa süreli geçiş dönemlerinde görev aldı. Aralarda koltuğu dolduran Serdar Topraktepe gibi isimleri de eklediğinizde sayı büyüyor. Gerçekte ise Beşiktaş’ın ana teknik direktör değişimi yaklaşık 4-5 isimden ibaret. Bu da zaten son 4 yılda neredeyse her sezon bir teknik direktör değişimi anlamına geliyor.

 

Şimdi ise yeni bir dönemin işaretleri veriliyor. Önder Özen’in göreve gelişiyle birlikte Başkan Serdal Adalı’nın planı büyük ölçüde ortaya çıktı. Yönetim, teknik direktör ve transfer konusunda aceleci davranmak istemiyor. Dünya Kupası sürecine kadar detaylı çalışmalar yapılacak, ardından teknik direktör ve transfer operasyonlarının hızlandırılması planlanıyor gibi görünüyor.

 

Asıl soru şu: Bu plan işleyecek mi?

 

Çünkü Sergen Yalçın ile yolların ayrılması doğru bir karar gibi görünse de yeniden yapılanma sürecinin uzaması, camiaya bir sezon daha kaybettirme riskini taşıyor. Beşiktaş artık günü kurtaran değil, büyük hedeflere oynayan bir yapı kurmak zorunda.

 

Yeni sezonda bu kulübün hedefi net olmalı. Sadece ligi kovalamak mı? Avrupa’da yarı final oynamak mı? Yoksa her ikisini birden başarmak mı?

 

İşte bu noktada Başkan Serdal Adalı’nın kesin kararını vermesi gerekiyor. Çünkü hedef belli olmadan doğru teknik direktör bulunamaz. Beşiktaş’ın artık yalnızca iyi bir hocaya değil; vizyon sahibi, hırslı, geleceğini düşünen, başarıya aç ve büyük hedefler uğruna risk almaktan korkmayan bir teknik adama ihtiyacı var.

 

Çünkü Beşiktaş gibi kulüplerin bahaneye değil, hedefe ihtiyacı vardır.

 

Ve unutulmamalıdır:

 

Bir kulübü büyük yapan şey yalnızca kupalar değildir…

O kupalara inanacak cesareti gösterebilmektir.