Galatasaray Savaştı Ama Kupayı Kapamadı

Galatasaray, FIBA Şampiyonlar Ligi’nde önemli bir final maçına çıktı ancak kaybetti. Bunun başlıca nedeni, Galatasaray’ın bu sezon çok yüksek bir bütçeyle oynamıyor oluşu ve Otis Livingston ile sonradan kadroya katılan Rob Gray’in sakatlıkları nedeniyle zorlu bir süreçten geçmesiydi. Ayrıca Unicaja’nın Avrupa kupalarında ciddi bir geçmişi var; yıllarca Euroleague’de oynayan, İspanya Ligi’nde şampiyonluklar yaşayan, milli takıma oyuncular veren ve alt seviye Avrupa kupalarında da sürekli başarı elde eden bir ekip. Bu kupayı üst üste ikinci kez kazanarak büyük bir başarıya daha imza attılar. Galatasaray üç periyot boyunca Unicaja’yı savunmasıyla zorladı, ciddi anlamda kovaladı ancak özellikle hücum temposundaki fark maçın sonucunu belirledi. Galatasaray’da kısalar topu fazla elde tuttu, pozisyon üretmekte zorlandı. Oysa Unicaja hücumda çok tempoluydu, top neredeyse herkesin eline değdi, çember altını etkili kullandılar, hücum ribaundlarından çok sayıya ulaştılar. 42’ye 39 biten ribaundlarda büyük bir fark yoktu belki ama özellikle son periyotta gelen hücum ribaundları Galatasaray’a pahalıya mal oldu. Sakatlıktan dönen Tyrone Wallace 14 sayı, 3 ribaund, 2 asistlik performansla beklentilerin üzerinde katkı verdi. Will Cummings faul problemine girmese o da daha etkili olabilirdi; yine de 14 sayı, 4 ribaund, 2 asistle oynadı. Blumbergs kenardan gelip 12 sayı, üçlüklerde 3’te 2 isabetle önemli katkı sağladı. James Palmer ilk yarıda etkiliydi ama bu performansı ikinci yarıya taşıyamadı. Türk oyunculardan gelen katkı ise çok düşüktü: Göksenin Köksal 2, Buğrahan Tuncer 2, Sadık Emir Kabaca 0 sayı üretti; toplam 4 sayı ile katkı neredeyse yoktu. Unicaja tarafında ise savunma ribaundları, çember altı sertliği, dönen topları kovalama konusunda çok daha etkili bir takım sahadaydı. Galatasaray uzun zamandır Avrupa kupalarında büyük başarı elde edemediği için bir Avrupa kupası takımı olarak değerlendirmek zor; yine de bu seviyeye gelip finale çıkmaları çok başarılı bir sezon geçirdiklerinin göstergesi. Kupa Türkiye’ye gelseydi elbette çok değerli olurdu ama olmadı. Şimdi Galatasaray’ın önümüzdeki yıl tıpkı kadın voleybolunda yaptığı gibi bütçeyi bir kademe daha yukarı çıkarması gerekiyor. Kadın voleybol takımı bu sezon Türk Hava Yolları’nı geçip dördüncülüğü aldı, Fenerbahçe ile yarı finalde 3-2’lik seri oynadı ve beşinci maçta finale çıkma şansını bile yakaladı. Demek ki mantıklı yatırımlar, doğru oyuncu tercihleri ve iyi bir koç ile başarı mümkün. Galatasaray yönetiminin erkek basketbol takımına daha güçlü bakması, güçlü sponsorlarla desteklenmesi, öncelikle Türk oyuncu yatırımını artırması gerekiyor. Altyapıdan gelen oyuncular görünmüyor; bu sadece Galatasaray için değil, genel olarak Türk basketbolu için bir eksiklik. Türk oyuncu pazarı da oldukça pahalı, dolayısıyla kulüp altyapıdan oyuncu çıkarmak zorunda. Ayrıca bazı mevcut oyuncuların yaşları ilerliyor, bu nedenle gençleşme gerekiyor. Maçın genelinde Galatasaray’ın üç periyot direndiği, ancak son periyotta kadro kalitesinin devreye girdiği ve Unicaja’nın kupayı hak ettiği açık. Unicaja’da Tyson Perez 13 sayı, 11 ribaund ile çok iyi bir performans sergiledi. Osetkowski 9 sayı, 5 ribaund, Kalinoski 11 sayı, 2 ribaund, 1 asist ile etkiliydi. Kameron Taylor 6 sayı, 4 asist, 3 ribaund, 1 top çalma; Tyson Carter 14 sayı, 5 asist, 3 ribaund, sadece 2 faulle oynadı. Kravish 7 sayı ile kritik katkılar verdi. Kendrick Perry 13 sayı, 3 ribaund, 3 asist; Yankuba Sima 7 sayıyla pota altında çok kritik sayılar buldu. İstatistikler de gösteriyor ki Unicaja bu maçı kazanmayı fazlasıyla hak etti. Galatasaray Göksenin’in oyun kurucuya baskısıyla maça iyi başladı, Unicaja uzun süre sayı bulamadı ama daha sonra topu paylaşarak ve hücum ribaundlarından bulduğu ikinci şans sayılarıyla maçın kontrolünü ele aldı. Galatasaray aynı üretkenliğe ulaşamadı. Kadro kalitesi ve Avrupa tecrübesi maçın sonucunu belirledi. Yakup Sekizkök’ün ilk Avrupa final deneyimiydi ve başarılı bir sezon geçirdiği için tebrik edilmeli. Keşke sakatlıklar olmasaydı, herkes eşit şartlarda sahaya çıksaydı. Galatasaray’ın bu noktadan sonra yatırımlarını sürdürmesi, bütçesini artırması, Türk oyuncu seçimlerinde daha etkin olması, aksi halde Avrupa'da Delgado gibi oyuncularla başarı gelmeyeceği ortada. Yönetimin bir araya gelip bu takımı nasıl üst seviyeye çıkarabileceklerini düşünmesi gerekiyor. Kadın takımının geçmişte Ekrem Memnun ile kazandığı iki Euroleague şampiyonluğu gibi bu kulüp aslında istediği zaman büyük başarılar elde edebilecek potansiyele sahip. Bugün kazanmak zaten zordu çünkü kağıt üzerinde Unicaja çok daha ağır basıyordu. Galatasaray üç periyot boyunca elinden geleni yaptı ama son periyotta kalite farkı şampiyonluğu belirledi. Umuyoruz ki önümüzdeki sezonlarda Galatasaray daha güçlü kadrolarla daha fazla kupa kazanır.

Teşekkürler Galatasaray.