Durdurulamayan Pogacar!

İki yıl önce 2024’te Sloven Tadej Pogacar (UAE Emirates), Le Lioran’da son bulan etabın son metrelerinde Jonas Vingegaard’ya (Visma) geçilip ikinci olmuştu. Bu defa Sloven pedal böyle bir mutsuzluk yaşamadı ve yaşamadığı gibi öyle bir etap birinciliğine imzasını attı ki, her halde bu performansı uzun yıllar bisiklet severlerin hafızalarında tazeliğini koruyacak. Etabın bitmesine 15 km kala yaptığı atakla bulunduğu gruptan kopan Pogacar, daha sonra ilk sırada giden Richard Carapaz’ı (EF Education) da yakalayıp geride bıraktıktan sonra bitiş çizgisine tek başına ulaşıp, Fransa’nın bağımsızlık günü olan 14 Temmuz’u etap zaferiyle sonlandırdı. Sloven yıldızdan sonra ikinciliği alan Belçikalı Remco Evenepoel (Red Bull-Bora), Pogacar’dan 32 saniye sonra etabı tamamladı. Genel Klasmanda Sloven pedalın en yakın takipçisi olan Danimarkalı Jonas Vingegaard ise bir kere daha beklenen reaksiyonu sergileyemeden etabı son iki yılın şampiyonundan 44 saniye sonra 7.sırada tamamlayabildi.

 

Pogacar’dan müthiş atak

 

Tourmalet zirvesindeki göz kamaştıran performansının ardından Tadej Pogacar, bu kez 10.etapta 4.5 km uzunluğundaki Pertus Zirvesi’nde benzer bir üstünlük sergiledi. Etabın bitmesine 15 km kala yaptığı atakla önce birlikte koştuğu, içlerinde Vingegaard, Evenepoel, Seixas gibi isimlerin bulunduğu takip grubundan kopan Sloven pedal, Pertus zirvesine 230 m kala da ilk sıradaki Ekvatorlu Richard Carapaz’ı yakalayıp geçti. Pogacar atağa başladığında Pertus zirvesine 900 metre kalmıştı ve ilk sıradaki Carapaz ile zaman farkı da 45 saniyeydi. Bu zaman farkını Pogacar’ın yaklaşık 700 m içinde eritip zirveye 230 metre kala 2021 Tokyo Olimpiyat şampiyonu Ekvatorlu pedalı geçmesi tek kelimeyle müthişti. Teknik açıdan bakıldığında da Sloven pedalın sele üzerinde kalarak yaptığı ivmelenme büyüleyici bir görüntü oluşturuyordu. Bu arada Pogacar’ın göz kamaştıran atağından önce Pertus zirvesine en ön sırada tek başına giden Richard Carapaz’ın bitiş çizgisini ilk sırada geçeceğini düşünenlerin sayısı tahmin ediyorum epey fazlaydı. Ancak Sloven pedal, etap kazanmayı kafasına koyduğunda gerçekten durdurulması neredeyse imkansız bir pedala dönüşüyor. Bu gerçeği en yakından deneyimleyen ise Carapaz oldu.

 

Bir günlük dinlenme gününden sonra koşulan Auriac- Le Lioran arasındaki 167 km’lik 10.etap aslında Pogacar’ın özelliklerine çok uygundu. İki tane 1.kategori, 1 tane 2.kategori ve 4 tane 3.kategori tırmanışın olduğu etap, genel klasmancıların kapışmasına sahne olması bekleniyordu. Bu isimler arasında elbette ön plana Pogacar çıkıyordu. Son 15 km’ye kadar aslında Pogacar, etap zaferini hedeflediğini düşündüren bir görüntü vermiyordu. Ön sırada Ekvatorlu Carapaz, tek başında etap zaferine doğru ilerliyordu. Pogacar ise Ekvatorlu’nun yaklaşık 1 dakika gerisindeki 9-10 kişilik takip grubu içindeydi. Böyle bir ortamda Sloven pedalın müthiş bir şekilde vites yükseltip, etap zaferine ulaşması gerçekten müthişti. “Burada iki yıl önce kaybettiğim yarış aklımın bir köşesindeydi” diyen Pogacar, yarış sonrası sözlerine şu şekilde devam etti; “Vingegaard’nun bana 2024 senaryosunu tekrar yaşatmasından korkuyordum. Ama bu muhteşem sarı mayoya da saygımı göstermek istiyordum. Bu yüzden bütün enerjimi harcadım”. Pogacar’ın bu sözlerini çok anlamlı buluyorum; çünkü Sloven pedal taşıdığı liderlik mayosunun ne kadar büyük bir sorumluluk getirdiğinin farkında. Ve bu sorumluluğun hakkını da fazlasıyla veriyor. Onu izlemek gerçekten büyük bir keyif…