Atina’daki Final Four'un ardından...

Bu yılki Euroleague, beklenildiği üzere Olympiakos'un zaferiyle son buldu. Aslında kağıt üzerinde çok spektaküler gözükmeyen bir kadroya sahipti Yunan takımı. Kırmızılılar OAKA'da mutlu son kapısını, bir iki oyuncunun performansından ziyade coach faktörüyle açtılar. Kabul etmek gerekir ki, tecrübeli Georgios Bartzokas, elindeki oyuncu malzemesini sezon boyunca en verimli şekilde kullanıp, önce "Normal Sezon" liderliğini cebine indirdi, sonra da Final Four zaferine ulaştı…

 

Başarının sırrı insan yönetiminde

 

Günümüz basketbolunda maç sayısı çok fazla; eskiden ulusal lig ve Avrupa Kupası maçları dahil 40-45 civarında maça çıkan takımlar, günümüzde 70-80 maç oynuyorlar. Takvimin bu kadar çok uzaması, doğal olarak bazı yenilikleri zorunlu kılıyor. Bunların başında coachların oyunculara karşı sahada sergiledikleri davranışlar geliyor. Geçmişin en başarılı coachlarından Zeljko Obradoviç, maç sırasında hata yapan oyuncusunu, binlerce taraftarın önünde azarlamaktan kaçınmazdı. Oyuncular da kaderlerine razı olup, dokunulmazlığı bulunan Sırp coachun bu agresif davranışlarını kabullenirlerdi. Günümüzde Obradoviç örneğine en yakın isim F.Bahçe coachu Jasikevicius… Ne var ki günümüz basketbolunda böyle bir “coaching” pek işe yaramıyor. Bu gerçeği ilk tecrübe edenlerden biri, yine Obradoviç oldu. Bu sezon başından Sırp coach eski yöntemle elindeki iyi sayılabilecek Partizan kadrosunu yönetmeye kalkınca büyük bir hüsran yaşadı...F.Bahçe’nin Litvanyalısı da Atina’da takımından verim alacak yönetimi ortaya koyamadı.

 

Kötü örneklerin yanında elbette iyi örnekler de mevcut. Bunlardan biri, Georgios Bartzokas. Bir süredir Olympiakos coachunun maçlarda insan kaynağını başarılı bir şekilde yönettiğine şahitlik ediyoruz. Örneğin bir oyuncusu hata yaptığında Bartzokas, oyuncusuna yönelik olumsuz bir tavır sergilemiyor ve onunla maça devam ediyor. Bu davranış şekliyle oyuncu-coach iletişiminin önemini ortaya koyan Bartzokas oyuncularına, “Hata oyunun bir parçası; hata yapabilirsiniz” mesajını veriyor. Bu yaklaşımıyla Yunan coach, zaten maçların getirdiği bir baskı unsuru varken, bir de ekstra coaching baskısı oyuncular üzerinde yaratmıyor. Bunun bir sonucu olarak, Olympiakoslu her oyuncu sahada kaldığı sürenin hakkını fazlasıyla verdi. Örneğin F.Bahçe maçında kenardan gelenler 79 sayının 40’ını atarlarken, Peters, Ward ve Fournier’nin katkıları galibiyeti getirdi. Final maçında da ilk beş başlamayanlar 92 sayının 61’ini atıp, elde edilen mutlu sonun baş rol oyuncuları oldular.

 

Farklı isimleri devreye sokmak

 

Giriş paragrafında da belirtildiği üzere, günümüz basketbolunda takımlar çok fazla maç oynadıkları için, sürekli aynı oyuncularla sportif başarı gelmiyor. Böyle bir gerçek söz konusuyken coachlar, sahip oldukları insan kaynağını maçlarda en verimli şekilde kullanmaya çalışıyorlar. Bu konuda Bartzokas, Final Four’da çok başarılıydı. Elindeki 12 oyuncuya iki maçta da süre veren Bartzokas, maçların gidişatına göre farklı isimlerden çok kıymetli katkılar almasını bildi. Pek çok kişi Normal Sezon’un MVP’si Bulgar Vezenkov’un Olympiakos’u bu iki maçta hedefe taşıyacağını beklerken, Yunan takımını sırtlayan isimlerin başında Fournier ve Peters yer aldı. Bu ikili dışında F.Bahçe maçında Dorsey, Milutinov ve Ward’ın, final randevusunda ise McKissic, Walkup ve Jones’un katkıları çok kıymetliydi. Bu 9 isim dışında Joseph ve Hall da aldıkları sürenin hakkını verenlerdendi. Kadronun tek sırıtan ismi ise, her iki maça da ilk 5 başlayan ancak sayı katkısı sunamayan 35 yaşındaki Papanikolau’ydu. Bu olumsuzluğa rağmen Bartzokas, takım kaptanına süre vermemezlik etmedi, ondan da verim almaya çalıştı.

 

Sezon boyunca Bartzokas’ın bir başka başarısı, kadrodaki yıldız isimleri çok iyi yönetmesiydi. Örneklerin başında Fransız Fournier geliyor. Normal Sezonda bazı maçlarda ön plana çıkan, bazı maçlarda ise kelimenin tam anlamıyla dip yapan Fransız yıldız, hiçbir zaman Yunan coachun saha içinde eleştirilerine maruz kalmadı. Çünkü Bartzokas, Fournier’den ne zaman ve nasıl verim alması gerektiğini biliyordu. Nitekim NBA patentli Fransız yıldız, Final Four’daki maçlara ilk beş başlamamasına karşın, kenardan gelip, maçların en kritik anlarında rakiplerin canını yakan basketlere imzasını attı. Bitirirken F.Bahçe’nin neden bu sezon unvanını koruyamadığına bakalım. Geçen yıl F.Bahçe, Avrupa Ligi şampiyonluğuna ulaşırken kadrosunda Nigel Hayes ve Guduriç gibi iki yıldız isim vardı. Ne var ki bu ikili sezon sonunda F.Bahçe’de kalmayıp, tercihlerini başka takımlar lehine kullandılar. Gitmelerinin altında coach faktörü yatıyor olabilir mi? Bu sezonki F.Bahçe’nin kadrosunda, sarı-lacivertlileri mutlu sona taşıyacak bir yıldız var mıydı? Var deyip, elbette 35’lik Melli elbette gösterilebilir. Ne var ki İtalyan uzun Atina’da en uzun süre (31 dk) sahada kalmasına rağmen performansı (7s, 4r, 2a) “Fournier” etkisi yaratmadı. “Neden?” sorusunu sorup, “Jasikevicius” cevabını verebilir miyiz?