Altınordu’nun Sessiz Vedası ve Seyit Mehmet Özkan’a Bir Dost Tavsiyesi

Altınordu’nun altyapı modeli, Türkiye standartlarının üzerinde planlanmış, oyuncu yetiştirmeyi merkeze alan örnek bir sistemdi. Amaç yalnızca futbolcu yetiştirmek değil, bu oyuncuları A takımında geliştirerek uluslararası pazara sunan sürdürülebilir bir futbol ekosistemi oluşturmaktı. İlk yıllarda bu model önemli başarılar da üretti.

Ancak zaman içinde sistemin en önemli halkası zayıfladı: A takım.

Altyapı ne kadar güçlü olursa olsun, onu vitrine çıkaracak yer A takımıdır. Oyuncuların gelişimini tamamlayacağı, kulüp kültürünü sahaya taşıyacağı ve ekonomik değer üreteceği merkez burasıdır. Fakat Altınordu’da A takımı, uzun yıllar boyunca projenin lokomotifi haline gelemedi. Teknik yapılanma, kadro planlaması ve sportif hedefler, altyapının ürettiği değeri büyütecek bir bütünlük oluşturamadı.

Oysa modern futbol bunu çok net gösteriyor: Altyapı ile A takım birbirinden ayrı düşünülemez. Birisi üretim merkezidir, diğeri ise vitrindir. Vitrin güçlü değilse üretimin değeri de zamanla azalır.

Bugün yatırımcı bulunamamasının temel nedenlerinden biri de burada yatıyor olabilir. Altyapıyı elde tutup yalnızca A takımına yatırımcı aramak, sistemin doğasına aykırı bir yaklaşımdır. Çünkü hiçbir yatırımcı, kendisini besleyen ana kaynağa sahip olmadan yalnızca sonuç üretmesi beklenen yapıya yatırım yapmak istemez. Futbolda değer, parçaların ayrı ayrı değil, bütün olarak işlemesiyle oluşur.

Bir başka önemli konu ise yönetim anlayışıdır. Günümüz futbolunda tek kişinin omuzlarında yürüyen kulüp modeli giderek sürdürülemez hale gelmektedir. Başarılı kulüpler; yetki paylaşan, kurumsallaşan ve farklı uzmanlık alanlarını aynı hedef etrafında buluşturan yönetim anlayışlarıyla ayakta kalıyor.

Sayın Seyit Mehmet Özkan’ın “yoruldum” demesi son derece anlaşılabilir. Böylesine büyük bir projeyi yıllarca taşımak kolay değildir. Ancak kişisel yorgunluk, kurumsal yapının geleceğini de belirlememelidir. Güçlü projeler, kurucularının ötesinde yaşayabildiği sürece gerçek başarıya ulaşır.

Bu nedenle bir dost tavsiyesi sunmak isterim.

Eğer mevcut yönetim anlayışını değiştirmeyeceğinize ve kulübün tüm yükünü taşımaya devam edemeyeceğinize inanıyorsanız, Altınordu’yu bütünüyle devretmeyi değerlendirin. Çünkü Altınordu sadece bir futbol kulübü değil, yıllar içinde oluşturulmuş bir çalışma sistemidir. Bu sistem ancak altyapısı, A takımı ve yönetim anlayışıyla birlikte var olabilir.

Bazen en doğru liderlik, bırakılması gereken zamanda bırakabilmektir. Önemli olan, geride yaşayan bir miras bırakmaktır.

Altınordu’nun ihtiyacı yeni bir sahipten çok, sistemi bütünüyle sahiplenebilecek yeni bir vizyondur. Elveda demek de değerlidir; yeter ki geride bıraktığınız eser yaşamaya devam etsin..