15 MİLYON, 20 MİLYON İÇİN TÜRK FUTBOLUNUN GELECEĞİNİ Mİ FEDA ETTİK?
Seçim öncesi vaatler, seçim sonrası tartışmalar ve susmak zorunda kalan kulüpler… Bu kez kendimizi de eleştirelim!
Türk futbolunda artık bazı gerçekleri açıkça konuşmanın zamanı geldi. Üstelik bu kez sadece Türkiye Futbol Federasyonu’nu, yönetimini veya başkanını eleştirmekle yetinmeyeceğim. Önce kendimizi sorgulayacağız.
Çünkü ben de bu düzenin içinde bulunmuş, kulüp başkanlığı yapmış ve seçimlerde oy kullanmış biriyim.
İbrahim Hacıosmanoğlu, TFF başkanlığı seçim sürecinde alt liglerde mücadele eden kulüplere önemli maddi destek vaatlerinde bulundu. Kamuoyuna yansıyan vaatlerde 2. Lig kulüplerine 20 milyon TL, 3. Lig kulüplerine ise 15 milyon TL destek sağlanacağı ifade edildi.
O gün ekonomik sıkıntılarla boğuşan kulüpler için bu rakamlar elbette çok önemliydi.
Borçlarını ödeyemeyen, futbolcusunun maaşını denkleştirmeye çalışan, deplasmana gitmek için kaynak arayan kulüp başkanları olarak bu vaatlere umut bağladık.
Peki ne yaptık?
Oylarımızı kullandık. Ben de kullandım.
Şimdi dönüp baktığımda kendime şu soruyu soruyorum:
Biz Türk futbolunun geleceğini mi düşündük, yoksa kulübümüze gelecek paranın hesabını mı yaptık?
Açık konuşacağım. Para tatlı geldi. Kulüplerimizin içinde bulunduğu ekonomik şartlar nedeniyle bu vaatleri önemsedik. Seçim tercihlerimizi yaparken maddi desteğin etkisinde kaldık.
İşte benim asıl itirazım da burada başlıyor.
Biz kulüp başkanları olarak futbolun yönetimine, adalete, şeffaflığa, altyapıya, hakem sistemine ve Türk futbolunun geleceğine göre karar vermemiz gerekirken, maddi vaatleri ön plana çıkardık.
Sonrasında ise verilen sözler konusunda tartışmalar başladı. Hacıosmanoğlu’nun bu vaatleri ve ardından yaptığı açıklamalar kamuoyunda soru işaretlerine neden oldu. Hatta böyle bir söz verilmediği yönündeki açıklamalarla beklentiler arasında ciddi bir çelişki ortaya çıktı.
Benim sorum çok açık:
Madem bu vaatler seçim döneminde gündeme geldi, neden bugün aynı netlikle sahiplenilmiyor? Kulüpler bu beklentiler üzerinden planlama yaptıysa bunun sorumluluğunu kim üstlenecek?
SEÇİM SONRASI HESAP SORANLAR CEZALARLA KARŞILAŞTI!
İşin bir başka düşündürücü tarafı daha var.
Seçim öncesinde kulüplere verilen vaatleri konuşurken, seçim sonrasında bu vaatleri sorgulayan ve federasyonun uygulamalarını eleştiren kulüp başkanları da ağır disiplin yaptırımlarıyla karşı karşıya kaldı.
Kulüplerin yaşadığı ekonomik sıkıntıları dile getiren, verilen sözleri hatırlatan ve federasyondan hesap soran başkanlar, eleştirilerinin ardından disiplin süreçleriyle karşılaştı.
Şimdi sormak gerekiyor:
Kulüp başkanları federasyona soru soramayacak mı? Verilen sözlerin hesabını isteyemeyecek mi? Kulüplerinin haklarını savundukları için cezalandırılma endişesi mi yaşayacaklar?
Bir federasyonun gücü, kendisini eleştirenleri susturmakla değil, eleştirilere cevap verebilmekle ölçülür.
Biz seçimde para vaatlerine umut bağladık. Seçim sonrasında ise o vaatleri sorgulamanın bile ne kadar zor olduğunu gördük.
BİZ DE SUÇLUYUZ!
Çünkü futbolun geleceğini düşünmeden, kısa vadeli ekonomik beklentilerle oy kullandık. Bugün yaşadığımız sorunların bir bölümünde bizim de sorumluluğumuz var.
Ben kendi adıma bunu kabul ediyorum.
Türk futbolunun değer kaybetmesinden şikâyet ediyoruz. Adalet istiyoruz, eşitlik istiyoruz, şeffaflık istiyoruz. Ama seçim zamanı geldiğinde bunların yerine maddi vaatleri koyuyorsak, dönüp önce kendimize bakmalıyız.
Bir federasyon başkanı değişebilir. Yönetimler gelir, gider. Ancak kulüplerin itibarı, futbolun adaleti ve bu ülkenin futbol geleceği birkaç milyon liralık vaatlerden çok daha değerlidir.
Bugün alt liglerdeki kulüplerin yaşadığı ekonomik sorunlar ortada. Birçok kulüp ayakta kalma mücadelesi veriyor. Bu kulüplerin ihtiyacı seçim döneminde verilen sözler değil, sürdürülebilir ve adil bir destek sistemidir.
Ben artık şunu söylüyorum:
Bir daha hiçbir kulüp başkanı, cebine girecek paranın hesabıyla oy kullanmamalı. Bir daha hiçbir kulüp, kendi çıkarını Türk futbolunun ortak geleceğinin önüne koymamalı.
Çünkü futbol sadece bugün dağıtılacak paradan ibaret değildir.
Biz kulüp başkanları olarak kendi sorumluluğumuzu kabul etmeden, federasyonlardan hesap sorma hakkımızı da tam anlamıyla yerine getiremeyiz.
Bu yazıyı birilerini suçlamak için değil, kendi payıma düşen sorumluluğu kabul etmek için yazıyorum.
Ve son sözüm şu:
Hacıosmanoğlu’na oy verenler arasında ben de vardım. Bugün yanlış bulduğum şeyleri söylemekten çekinmeyeceğim. Çünkü benim için makamdan da, koltuktan da, gelecek vaatlerinden de önemli olan Türk futbolunun itibaridir.