Trabzon deplasmanında rakibini durduramayan Galatasaray, 4-0'lık hezimetle İstanbul’a dönüyor... Ancak Okan Buruk'un tek derdi bu değil. Sarı-kırmızılılar bu sezon çıktığı 7 resmi maçın 5’inde kalesinde en az 2 gol gördü...
Özellikle kalesinde ikinci golü gördükten sonra oyundan kopan sarı-kırmızılılarda, defans hattı ve savunma kurgusunun bireysel istatistikleri çöküşün ana nedenlerini gözler önüne seriyor.
Davinson ceza sahası içindeki uzaklaştırma sayısıyla (7.7) tehlikeleri savuşturmaya çalışsa da stoper hattında maç başına 1 çalım yemesi ve pozisyon kayıpları savunma dengesini bozuyor. Yaptığı hatalar, yenilen goller sonrası yaşanan konsantrasyon kaybında birinci derecede rol oynuyor.
Abdülkerim'in maç başına sadece 0.2 top çalma üretebilmesi; hamle zamanlamasındaki gecikmeyi ve ikili mücadelelerdeki yetersizliği gösteriyor. Çabuk ve tempolu hücum eden rakiplere karşı kademe kadrajından kaçan tecrübeli stoper, takım geriye düştüğünde alan savunmasını organize etmekte yetersiz kalıyor.
Sol bekte görev yapan iki oyuncu da (Eren ve Jakobs) savunma güvenliğini tam anlamıyla sağlayamıyor. Jakobs’un maç başına 0.7 çalım yemesi, kanat organizasyonlarında rakibe geniş alanlar bırakılmasına yol açıyor.
Sallai, sağ bekte yaptığı yüksek faul sayısı (1.7) ve pozisyon alma hatalarıyla rakiplere tehlikeli serbest vuruş imkânları veriyor. Torreira elinden geleni yapsa da fiziksel olarak yalnız kalıyor. Yaşı ve sakatlık sorunları nedeniyle Lemina’nın katkısının sınırlı kalması sonucunda merkezdeki ilk direnç hattı kırılıyor. Ön libero bloğunun düşmesi, ağır stoperlerin doğrudan rakiple baş başa kalmasına neden oluyor. Oyuna sonradan giren hamle oyuncuları savunmanın direncini artırmak yerine ritmi düşürüyor. Ugochukwu’nun Galatasaray seviyesinde olmadığı net, Singo ise her zaman olduğu gibi ortada yok.
Kaynak: Haber Merkezi