21 yıl başkanlık yaptıktan sonra 2018'de koltuğu Ali Koç'a kaptıran Aziz Yıldırım, 8 yıl sonra döndüğünde de kendi deyimiyle "değişmiş" bir ortamda kendini buldu.
O dönemde sosyal medya bu kadar güçlü değildi; başkan olarak yapacağı tek bir konuşmayla gündemi değiştirebiliyor, camiayı konsolide edebiliyordu. Ancak Beşiktaş maçından sonra konuştu… Neredeyse "hiç" gündem olmadı. Bu gece de AS Roma maçından sonra "gündemi alıp başka yere götürecek" açıklamaları yapamadı.
Fenerbahçe Başkanının Beşiktaş yenilgisinden ve Roma beraberliğinin ardından yaptığı açıklamalarda "ağır abi" itibarını kaybettiği, ancak hâlâ eski nesil "başkan" rolü çizmeye çalıştığı görüldü. Pek de başarılı olamadı.
Max Weber'in "karizmatik otorite" tanımında olduğu gibi Yıldırım, uzun yıllar kulübü tekil bir merkezden, babacan ama mutlak bir güçle yönetti. Ancak sosyolojik olarak modern futbol endüstrisi; tek adam iktidarından kurumsal akla, şeffaflığa ve taraftarın dijital platformlarda örgütlendiği yatay bir yapıya evrildi. Yıldırım da zaten bunu kabul etti; seçim sürecinde "Her şey değişmiş" diyerek bunu itiraf etti.
Yıldırım'ın istifa eden Kartal için söylediği "Ben bırakana kadar o buradan gidemez" ifadesi, dikey ve feodal bir yönetim refleksidir… Ancak modern taraftar, kulübü artık bir paydaşlık ilişkisi üzerinden okuyor. Sosyal medyadan kendi isyanlarının ciddiye alınmasını istiyor.
Eskiden geleneksel medya, başkanın kontrol edebileceği dar bir alandı. Bugün sosyal medya; camianın anlık ve filtresiz bir şekilde rezonansa girdiği, başkanın otoritesini bypass eden kolektif bir tepki alanı yarattı. Yıldırım’ın "Çanağı tutuyorsunuz, sosyal medyadan yazıyorsunuz" sitemi, kontrol edemediği bu yeni sosyolojik aktöre karşı duyduğu çaresizliğin dışavurumudur.
Kaynak: Haber Merkezi