Beşiktaş’ta
Mohamed Salah heyecanı yerini soğuk duş etkisine bıraktı. 2 yıllık sözleşme paketiyle toplam 40 milyon Euro’yu bulan tarihi transferde soğuk rakamlar konuştu.
Yönetim, bağımsız finans denetçileri doğrultusunda masaya tek bir kritik soru geldi:
- Alırsak karımız/zararımız ne olur?
Yanıt netleşince de imza rafa kalktı.
2 YIL İÇİN TOPLAM 40 MİLYON EURO
Beşiktaş yönetimi, Salah için kulüp CFO’su, pazarlama uzmanları ve dünyanın en büyük bağımsız denetim şirketlerinden biriyle dev bir gelir-gider simülasyonu hazırladı.
2 yıl için toplam 40 milyon Euro’yu bulan bu devasa yatırımın ilk etapta küresel bir sponsorluk projesine dönüştürülmesi hedeflendi.
MENA BÖLGESİ BÜYÜK KAZANÇ KAPISI
Orta Doğu ve Kuzey Afrika (MENA) bölgesindeki imaj hakları, Mısır pazarındaki yayın/ürün potansiyeli, özel sponsorluklar ve Kartal Yuvası patlamasıyla maliyetin %50 ila %70’lik kısmının (yaklaşık 20–28 milyon Euro) geri kazanılabileceği hesaplandı.
Salah önderliğinde Devler Ligi’ne katılım ve orada elde edilecek başarı ödülleriyle kulübün kasasına 51 milyon Euro’ya varan ek bir gelir girebileceği öngörüldü.
TEORİDE EN KARLI VİZYON PROJESİ
Bu senaryoda transfer adeta kendi kendini finanse ediyor, Beşiktaş ise hem sahada hem de küresel marka değerinde çağ atlıyordu. Ancak madalyonun öteki yüzü hiç de pembe değildi.
Teoride "Türk futbol tarihinin en kârlı vizyon projesi" olarak sunulan bu hamle, analitik risk testlerinden geçemedi. Yönetimi geri adım atmaya iten ana etkenler şunlar oldu:
DEVASA BİR AÇIK KALACAKTI
51 milyon Euro’luk gelir projeksiyonunun tamamı Şampiyonlar Ligi bileterine endeksliydi. Saha içi ihtimallerin garanti edilemeyeceği bir sezonda Devler Ligi'ne gidilememesi halinde, sponsorluklar maliyetin ancak yarısını karşılayabiliyordu.
Geriye kalan 15-20 milyon Euro’luk devasa açık, doğrudan kulüp kasasını ve geleceğini kilitliyordu.
UEFA'NIN RİSKLERİ KAPIDAYDI
UEFA’nın Finansal Sürdürülebilirlik Yönetmeliği gereği kulüplerin futbolcu ve teknik ekip maaş giderleri, toplam kulüp gelirlerinin %70’ini aşamıyor.
Salah’ın yıllık 20 milyon Euro’ya ulaşan paketi, Beşiktaş’ın harcama limitlerini tamamen patlatma riski taşıyordu. Ayrıca sponsorlar üzerinden yapılacak dolaylı ödemelerin UEFA’nın "Emsal Değer" incelemesine takılması halinde kulübün ağır yaptırımlarla karşılaşacağı tespit edildi.
ZARARI MİNİMİZE ETME KARARI ALINDI
Sponsorluk ve ticari gelirlerin zamana yayılan tahsilat yapısına karşın; oyuncunun garanti ücret ödemelerinin peşin ve katı takvimlere bağlı olması, kulübün kısa vadeli sıcak para akışını tamamen durdurma tehlikesi yarattı.
Siyah-beyazlı kurmaylar; sponsor katkıları ve pazarlama potansiyeline rağmen, en kötü senaryoda kulübün uğrayacağı tahribatın büyüklüğünü görerek "zarar riskini minimize etme" kararı aldı. Beşiktaş, 40 milyon Euro’luk bu tarihi kumarı oynamaktan vazgeçerek kulübün mali sürdürülebilirliğini korumayı tercih etti.